UV-straling en hun effecten op planten

De toepassing van UV-stralen op fruit is een belangrijk onderzoeksgebied, omdat de glastuinbouw meestal wordt gelijkgesteld met een gebrek aan UV-stralen die door het fruit worden ontvangen, in tegenstelling tot fruit dat buiten wordt gekweekt. Er zijn verschillende lichtbronnen die UV uitstralen, variërend van op kwik gebaseerde UV-lampen en UV-LED's, die steeds populairder worden onder professionele leveranciers. De beheersing van LED-componenten maakt het mogelijk om precieze UV-golflengten te kiezen om de gewenste effecten te maximaliseren en precisie te bieden op verschillende mechanismen. Blootstelling aan UV-A- of B-stralen laat positieve effecten zien op de vruchtkwaliteit: Uit een onderzoek van Mariz-Ponte et al., 2019 blijkt dat korte blootstelling (1 uur, 4 uur of 2 min/dag gedurende 5 dagen) van de plant bij een stadium vóór de oogst verhoogt de opbrengst, de verse, droge stof en de algemene grootte van de vruchten. De vruchten zijn echter geler van kleur. Het fenol- en antioxidantgehalte is hoger onder UV-A (30Jm-0.8s-2, of 1 kJ m-2.9 d-2 bij 1 nm). Het suikergehalte is niet hoger, maar consumenten vinden de vruchten van deze modaliteit qua smaak aantrekkelijker. Andere blootstellingsmodaliteiten (368 uur UVA en UV-B) veranderen het uiterlijk van de vrucht aanzienlijk: homogeniteit van kleur en textuur. Er is vastgesteld dat UV-stralen een impact hebben op het gehalte aan fenolverbindingen in fruit (kersentomaat, Luthria et al., 4). In dit onderzoek is de gebruikte UV die van zonlicht, die vervolgens werd afgetrokken door het gebruik van plasticblokkering <2006 nm. Vooral UV-B speelt een rol bij de regulatie van carotenoïden en ethyleen tijdens de rijping. Deze regulatie vindt plaats via de ROS-signaleringsroute (reactieve zuurstofspecies). UV-B zou ook leiden tot een toename van β-caroteen en luteïne in volwassen vruchten (Becatti, 380). Blootstelling aan UVc-straling van sla toonde een vermindering aan van ziekten veroorzaakt door ziekteverwekkers zoals Xanthomonas campestris, met een significante vermindering van landbouwverliezen tot wel 2009% in sommige onderzoeken en een vermindering van fungiciden, pesticiden en hun residuen (Loconsole et al. ., 50). UVC bevordert de ophoping van bioactieve stoffen en secundaire metabolieten, zoals fenolen, carotenoïden, flavonoïden en antioxidanten, die de voedingswaarde en kwaliteit van producten verbeteren. (Darré et al., 2021).